O Długim Covid-19

Jeśli przez długi czas po zabiegu masz dolegliwości, zakażenie COVID-19, wordt tak często Długi COVID o imieniu. długo tutaj oznacza „długotrwały”, maar het tak nie ma nic wspólnego z twoimi płucamiWHO mówi teraz o okresie po COVID-19, ponieważ występują długotrwałe dolegliwości na zakażenie COVID-19 („post” oznacza „po”). Inne terminy, które są używane są PASC (następstwa ostre po SARS-CoV-2) infekcja) i PCS (zespół post-COVID). Wsparcie C gebruikt zwykle termin po COVID.

Typowe skargi
Najbardziej powszechne skargi są: Wyczerpujące zmęczenie, nniemożność dobrego skupienia się, vzapomnienie, mgła mózgowa, owrażliwość na światło i dźwięk, kduszność, hból głowy, sdrażliwość, sśpij dobrze, sból szyi i dzawrót głowy. Często występują również specyficzne grupy objawów, takie jak: złe samopoczucie powysiłkowe (PEM) en zespół tachykardii ortostatycznej posturalnej (POTS), wyraz dysautonomiaPonadto osoby po przebytym COVID-19 mogą również doświadczać zespół aktywacji komórek tucznych (MCAS). W sumie są przestronne 200 objawów opisane. 

Nie jest do końca jasne, ile osób ma objawy po COVID-19. Wynika to z:

• Liczba objawów, które mogą wystąpić. Może to spowodować, że choroba po COVID-19 nie zostanie rozpoznana i/lub zostanie postawiona inna diagnoza. 
• Brak pełnej rejestracji tych pacjentów.  

Od Badania  Wygląda na to, że 1 na 8 zakażonych osób ma długotrwałe dolegliwości. Raport MIT-u Zakłada się, że jest to 450.000 90.000 pacjentów, z czego XNUMX XNUMX pacjentów z poważnymi, długotrwałymi dolegliwościami. Obejmuje to również dzieci i młodzież. 

Od października 2020 roku ponad 33.000 XNUMX osób skontaktowało się z C-support, aby uzyskać porady i wsparcie w rozwiązywaniu swoich skarg. Oferujemy doradztwo w zakresie dolegliwości fizyczne, problemy psychospołeczne en problemy z pracą i dochodami.Ty też tego potrzebujesz? Przeczytaj na naszym strona logowania Jak możemy Ci pomóc! Nasza pomoc jest bezpłatna. Skierowanie nie jest wymagane. 

Kilka badań wskazuje na możliwe czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia objawów po COVID-19.

Trzecia część osób, u których wystąpiło zakażenie COVID-19, wydaje się być zdrowa i wolna od chorób przewlekłych przed zakażeniem**Niewiele wiadomo na temat tego, jak różne czynniki ryzyka wiążą się z różnymi fenotypami lub objawami COVID-19 po przechorowaniu. 

** źródło recenzja w Nature (angielski) i Łączenie wiedzy na temat IVM i wsparcia C po pandemii COVID-19

Prowadzone są liczne badania mające na celu wyjaśnienie możliwych przyczyn występowania objawów po COVID-19. In różne (Międzynarodowy) onderzoeken są teraz wiele opisano teorie wskazujące na to, co może dziać się w organizmie w przypadku dolegliwości po COVID-19. Stąd to się bierze biomedyczny Badania coraz więcej dowodów voor. Er Coraz wyraźniejsza jest również korelacja między różnymi stanami poinfekcyjnymi. Należą do nich gorączka Q i borelioza., posocznica i ME/CFS.

Najczęściej wymieniane, częściowo pokrywające się, teorie dotyczące okresu po COVID-19

• Przyczyny wirusowe, w tym uporczywe utrzymywanie się wirusa i/lub reaktywacja patogenów
  Cząsteczki wirusa mogą pozostać obecne w organizmie (persystencja). Pozostają one w różnych narządach, co może prowadzić do uszkodzenia tkanek i utrzymywania się objawów. Ponadto infekcja może również prowadzić do reaktywacji wcześniejszych infekcji (reaktywacja), w tym (często nieszkodliwych) infekcji przebytych wcześniej.
• Oregulacja układu odpornościowego
  Istnieją oznaki dysregulacji układu odpornościowego. Wrodzony układ odpornościowy nadal zwalcza wszelkie obecne cząsteczki wirusa, co oznacza, że ​​układ odpornościowy znajduje się w stanie permanentnego „włączenia”. Układ odpornościowy staje się wówczas nadaktywny, co może prowadzić do nieprawidłowości w odpowiedzi immunologicznej. Na przykład z powodu niedoboru niektórych komórek odpornościowych lub niewystarczającej produkcji przeciwciał. Może to powodować niewystarczającą reakcję organizmu podczas ostrej infekcji.Zaburzenia regulacji układu odpornościowego mogą również prowadzić do błędnego programowania komórek odpornościowych, co powoduje, że układ odpornościowy atakuje własne komórki organizmu (autoimmunizacja). Te nieprawidłowości mogą powodować, że organizm sam sobie szkodzi, nawet bez obecności wirusa. Prowadzi to do przewlekłego stanu zapalnego i licznych objawów. 
• Uszkodzenie śródbłonka i zakrzepica
  Wirus może uszkadzać ściany naczyń krwionośnych, powodując stan zapalny w małych naczyniach krwionośnych. Stan zapalny może prowadzić do zablokowania naczyń włosowatych przez „mikroskrzepy”. Może to prowadzić do upośledzenia przepływu krwi, utrudniając dostarczanie składników odżywczych i tlenu. Może to uszkodzić nerwy i mięśnie, a także zwiększyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych nawet do roku po zakażeniu COVID-19.

Inne teorie

Oprócz trzech wymienionych powyżej teorii, opisano kilka innych procesów, które prawdopodobnie odgrywają rolę w okresie po COVID-19. Wydaje się, że są one mniej dobrze opisane i zbadane, a ich rola wydaje się być głównie drugorzędna w stosunku do wyżej wymienionych teorii podstawowych. Przykłady obejmują:  

• Dysregulacja autonomiczna; zaburzone przetwarzanie sygnałów w pniu mózgu
  Transmisja sygnałów w układzie nerwowym reguluje równowagę między hamowaniem a aktywowaniem procesów nieświadomych, takich jak tętno, ciśnienie krwi, oddychanie, trawienie i temperatura. Z powodu toksyczności (bezpośredniego uszkodzenia) wirusa dla tkanki nerwowej, układ nerwowy ulega znacznym zaburzeniom. Często z czasem pojawiają się wzorce objawów neurologicznych, takie jak nietolerancja ortostatyczna (OI) (w tym POTS), dolegliwości żołądkowo-jelitowe i skrajne zmęczenie.
• Nieprawidłowości mitochondrialne
  Mitochondria to maleńkie fabryki energii w komórkach. W czasach po pandemii COVID-19 istnieją przesłanki wskazujące na to, że mitochondria działają mniej wydajnie. Wynikający z tego brak energii przyczynia się do silnego zmęczenia i nietolerancji wysiłku. Ponadto, niedobór wystarczającej ilości tlenu może prowadzić do dodatkowych uszkodzeń tkanek i procesów zapalnych. Brak zdrowych mitochondriów spowalnia regenerację i prowadzi do zakwaszenia mięśni, czego objawem są takie objawy, jak osłabienie i bolesność mięśni.
• Zaburzona równowaga w jelitach („dysbioza”) 
  Własne bakterie jelitowe odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu równowagi organizmu. Nowy pasożyt, bakteria lub wirus może zaburzyć tę delikatną równowagę, prowadząc do stanu zapalnego flory jelitowej. W niektórych przypadkach stan zapalny utrzymuje się w tkance jelitowej, potencjalnie przyczyniając się do różnorodnych objawów w całym organizmie.
• Nieprawidłowe fałdowanie spowodowane białkami wirusowymi
  Białka wirusowe mogą powodować nieprawidłowe fałdowanie białek w organizmie. Te nieprawidłowo sfałdowane białka mogą się zlepiać i tworzyć nierozpuszczalne włókna. Może to stopniowo uszkadzać lub zabijać komórki nerwowe w mózgu i rdzeniu kręgowym.
• Zaburzony układ hormonalny 
  W okresie po COVID-19 wykazano nieprawidłowości hormonalne, takie jak niższy poziom kortyzolu i zmiany w poziomie hormonu wzrostu. Mogą one również wpływać na inne układy hormonalne, takie jak wpływ na przysadkę mózgową, w tym tarczycę, oraz na hormony płciowe. Zmiany hormonalne przyczyniają się do zmęczenia i innych objawów.  

Przyczyna i skutek 

Różne teorie nie są od siebie niezależne. Jednak rozróżnienie między przyczyną a skutkiem oraz powiązania między nimi nie są jeszcze jasne. W niemal wszystkich teoriach układ odpornościowy odgrywa jednak kluczową rolę. Zaburzenia w jego funkcjonowaniu mogą prowadzić do nieprawidłowości i objawów w różnych innych układach (narządowych) organizmu. Co więcej, nie jest wystarczająco jasne, w jakim stopniu różne układy organizmu są powiązane z różnymi objawami (fenotypami) po COVID-19 i czy są one porównywalne u dorosłych i dzieci. 

Czym są fenotypy?

Istnieją znaczące różnice w objawach pacjentów po przebytym COVID-19. Naukowcy chcą rozróżnić różnorodne objawy, których doświadczają pacjenci, jako specyficzną manifestację po przebytym COVID-19, fenotyp lub podtyp. Może to następnie doprowadzić do opracowania specyficznych podejść i/lub metod leczenia dla każdego fenotypu. 

Wiele pozostaje niewiadomych dotyczących okresu po COVID-19. Badania naukowe nabierają tempa zarówno w Holandii, jak i na świecie. Informacje o trwających i zakończonych badaniach można znaleźć na różnych stronach. PostCovid NL posiada wybór opublikowanych badań na ich temat Zbieranie danych analitycznych o stronach internetowych lub aplikacjach (aby sprawdzić, czy strona działa poprawnie lub które sekcje strony są najbardziej atrakcyjne dla odwiedzających).Jest też sporo informacji na temat Strona PCNN od C-support o Badania i aktualizacje. ZonMw dostarcza informacji o programy badawcze i o różne badania/projekty które mają miejsce.   

Poniżej kilka ciekawych linków:

• PEM i POTS w długim COVID (listopad 2025) (dla lekarzy rodzinnych)
• Kompleksowy plan wiedzy po COVID-19
• Zaktualizowany program wiedzy na temat badań biomedycznych po COVID-2025 (kwiecień XNUMX r.)
• Aktualizacja pakietu wiedzy po pandemii COVID-19 (marzec 2025 r.)
• Produkt Komórka – Mechanizmy długiego COVID i droga do terapii (październik 2024 r.) na temat teorii leżących u podstaw wydarzeń po COVID-19 
• Recenzja czasopisma Nature – Długoterminowa nauka, badania i polityka COVID | aktualizacja (sierpień 2024) 
• Artykuł Science Direct – Adaptacje mięśni szkieletowych i złe samopoczucie po wysiłku w przypadku długotrwałego COVID (lipiec 2024 r.) 
• Publiczna wersja raportu dotyczącego programu wiedzy dla badań biomedycznych po pandemii COVID-2023 (listopad XNUMX r.)
• Raport z konsultacji społecznych po pandemii COVID-2023 (listopad XNUMX r.)
• Raport dotyczący programu wiedzy dla badań biomedycznych po pandemii COVID-2023 (październik XNUMX r.)
• Raport: Grupowanie wiedzy z trwających badań (międzynarodowych) po pandemii COVID-2023 (wrzesień XNUMX r.)
• Recenzja magazynu Nature – Długi COVID: główne ustalenia, mechanizmy i zalecenia (lipiec 2023 r.) na temat teorii leżących u podstaw wydarzeń po COVID-19 
• Recenzja czasopisma Nature – Niewyjaśnione zespoły infekcji pooperacyjnych (maj 2022) 
• NASA Test chudości (Centrum Batemana Horne'a, USA)
• Podcast Prisma: co jest po COVID-19 (dla lekarzy rodzinnych)
• Webinarium po skargach COVID w praktyce ogólnej (edukacja medyczna)
• Konsorcjum badawcze Fundacji Long COVID
• Badania nad opieką po COVID-2025 – wsparcie C (marzec XNUMX r.) (badanie Delphi C-wsparcie)

Co wiadomo o skargach po szczepieniu przeciwko COVID-19 

• Badanie Yale – preprint, Sygnatury immunologiczne i antygenowe związane z chorobami przewlekłymi po szczepieniu przeciwko COVID-19 (luty 2025 r.) 
• Artykuł MDPI – Cechy kliniczne i diagnostyczne zespołu poszczepiennego po ostrej COVID-19 (PACVS) (czerwiec 2024 r.) 

Potrzebujesz zrozumienia, wsparcia i porady w rozpatrywaniu swoich skarg? Zarejestruj się. Więcej informacji o tym, co C-support może dla Ciebie zrobić, znajdziesz, klikając przycisk „Zarejestruj się”..