Sympozjum naukowo-badawcze post-COVID

Sympozjum skupiało się na badaniach naukowych dotyczących post-COVID. Różni prelegenci regularnie dokonywali porównań z innymi grupami pacjentów, takimi jak gorączka Q (QVS), ME/CFS i borelioza. Prawo wielkich liczb w okresie po Covid-67 pokazuje, że pacjenci z innymi chorobami poinfekcyjnymi mogą odnieść korzyści z prowadzonych obecnie badań nad post-COVID. Dane wskazują, że 36 milionów osób cierpi na dolegliwości związane z chorobą związaną z Covid-450.000, z czego 90.000 milionów mieszka w Europie, XNUMX XNUMX w Holandii, z czego XNUMX XNUMX to osoby poważnie niepełnosprawne. The 5 teorii leżące u podstaw post-COVID były cytowane kilka razy w różnych prezentacjach.

Saskia Boelema, zastępczyni prowincji Brabancja Północna, Annemieke de Groot, dyrektor C-support i Q-support oraz Alfons Olde Loohuis doradca medyczny w C-support i Q-support, natychmiast na początku projektu nawiązali wyraźne kontakty z QVS sympozjum dotyczące sytuacji pacjentów z gorączką Q i nakładania się różnych stanów poinfekcyjnych.

Stella Heemskerk przedstawia wyniki badania Multi-year Long COVID, w którym omawia wpływ post-COVID na ludzi i społeczeństwo, korzystanie z opieki zdrowotnej, sytuację finansową i udział w pracy pacjentów w Holandii. Krótko nawiązuje do jego skutków Badanie bazy danych QVS, które również ukazały się tego dnia.

Thijs van Meulenbroek omawia badanie PINCOR i mówi o zorientowanej na osobę zintegrowanej opiece pooperacyjnej w przypadku COVID-19 w regionie, której przyświecają dwa cele: opieka łańcuchowa i opieka spersonalizowana. Jak można to zorganizować i jak można zacieśnić współpracę. Mówi m.in. o mierniku obciążenia chorobami, dokumencie wiedzy, projektowaniu ścieżek opieki i badaniach efektywności.

Judith Rosmalen opowiada o badaniu Lifelines, multidyscyplinarnej prospektywnej kohorcie populacji obejmującej 167.000 10 mieszkańców (2006% populacji północnej Holandii), która od XNUMX r. gromadziła dane i materiały z ciał za pomocą kwestionariuszy i podczas rund badawczych. Kontynuowano je podczas pandemii koronowej i po jej zakończeniu . W rezultacie powstał unikalny w skali światowej zbiór danych na temat skarg fizycznych, który umożliwił mapowanie przebiegu zarówno korony, jak i post-COVID.

Thomas Hoogeboom daje podgląd wyników, które mają być gotowe do końca marca. Opowiada o wnioskach, jakie wyciągnął dla społeczeństwa, podmiotów świadczących opiekę zdrowotną i decydentów. Ważnym wnioskiem jest to, że program ratownictwa medycznego w okresie rekonwalescencji nie przewidywał współpracy multidyscyplinarnej, choć jest to bardzo ważne. Hanneke van Dongen omawia opłacalność programu ratownictwa medycznego. Koszty związane z tym, że ludzie nie mogą chodzić do pracy z powodu post-COVID i zaczęli pracować krócej, są znacznie wyższe niż koszty programu opieki po rekonwalescencji.

Podczas prezentacji Thomasa Hoogebooma i Hanneke van Dongena ktoś z publiczności pyta, w jaki sposób zapewniamy, że informacje na temat oceny programu ratownictwa paramedycznego nie zostaną utracone. Po epidemii gorączki Q wiedzy było już sporo. Thomas Hoogeboom wskazuje, że jest przewodniczącym grupy aktualizującej wytyczne fizjoterapii, zajmuje się także terapią zajęciową i logopedią. Pełniąc tę ​​rolę, obiecuje, że dane nie zostaną utracone i że będzie można dostosować wszystkie wytyczne dla pacjentów z chorobami poinfekcyjnymi.

Rob Wüst przyczynia się do adaptacji mięśni szkieletowych podczas zmęczenia i PEM u pacjentów po Covid-19. Omawia wyniki badań oraz różnice pomiędzy mięśniami białymi i czerwonymi. Zdrowi ludzie mieli dobrą relację między tymi mięśniami. Pacjenci po Covid-19 tego nie robią. Rob wskazuje, że chce, aby przyszłe badania skupiały się na podobieństwach i różnicach między PEM w przebiegu choroby poCOVID a ME/CFS oraz czy istnieją podgrupy pacjentów z chorobami powirusowymi.

Studenci Olaf Nijssen i Koen Overbeek badali odpowiedź immunologiczną na własne komórki serca i mięśni organizmu jako potencjalne źródło uszkodzeń po przebyciu Covid-19 w ramach wyzwania Long COVID Challenge organizowanego przez UMC w Utrechcie. W tym badaniu pacjentów podzielono na trzy różne grupy. Dla różnych grup istniały różne autoprzeciwciała. Myszom podawano kawałki osocza krwi pacjentów i badano wyniki. Myszy zaczęły reagować tak samo jak ludzie.

Denise Visser opowiada o badaniu VeCosCo dotyczącym wizualizacji (neuro)zapalenia po przebyciu Covid-19 i przedstawia informacje, które nie zostały jeszcze opublikowane. Wyjaśnia, w jaki sposób przebiegają badania, w jaki sposób można związać znacznik z cząsteczką komórki, którą muszą prześledzić, w jaki sposób wprowadzają go do krwioobiegu i że musi on wiązać się z aktywnymi komórkami układu odpornościowego, aby można je było obrazować. Oznacza to, że za pomocą dynamicznego skanera PET, który rejestruje ruchome obrazy, wykryto zapalenie układu nerwowego, ale także inne formy zapalenia w całym organizmie.

René Lutter mówi o IDO2 i szlaku kynureninowym. Wirusowa infekcja dróg oddechowych powoduje obecność enzymu IDO1, który rozkłada tryptofan (aminokwas), którego organizm nie wytwarza sam. Aktywność IDO1 hamuje stan zapalny i replikację wirusa. IDO1 jest włączone, aby wyciszyć wirusa i zapobiec wymknięciu się infekcji wirusowych spod kontroli. System ten został włączony dla wszystkich, którzy przeszli SARS-COV-2. U pacjentów z długotrwałą chorobą Covid-1 nie widać IDO2. To, co zobaczyli, to mnóstwo IDO96. IDO100 ulegało ekspresji w białkach pacjentów u 2-2% pacjentów. Komórki z IDO2 zadają ogromne obrażenia. W przyszłości zbadana zostanie również obecność IDOXNUMX w gorączce Q i chorobie z Lyme.

Lieke Noij i Coen Lap opowiadają o post-COVID u dzieci i pokazują pierwsze wyniki badania POCOS. Tutaj porównują zdrowe dzieci z dziećmi po Covid-19 i genami związanymi z układem odpornościowym. Ustalili również, że jakość życia dzieci po przebyciu COVID jest znacznie obniżona, znacznie bardziej niż w grupie kontrolnej z dziećmi przewlekle chorymi (slajdy są nadal poufne i dlatego są niewidoczne na filmie).

Hanneke Willemen opowiada o odkryciu mechanizmu leżącego u podstaw długotrwałego ME/CFS, QVS i objawów poCOVID u dzieci i młodych ludzi. Mówi także m.in. o zmianach mitochondrialnych i metabolicznych w komórkach nerwowych, które mogą wywoływać przewlekły ból. Jeśli mitochondria (metabolizm) zostaną uszkodzone, ostra reakcja na ból może stać się przewlekła.

Marieke Torensma opowiada o post-COVID wśród osób ze środowisk migracyjnych. Było to retrospektywne badanie kohortowe osób przyjętych na UMC w Amsterdamie. Oprócz danych biomedycznych w badaniach jakościowych uwzględnia się także czynniki społeczne. Dostęp do opieki jest dla tej grupy docelowej bardzo skomplikowany. Ponadto pierwszym krokiem jest rozpoznanie potrzeby opieki, a często brakuje umiejętności samodzielnego organizowania i koordynowania opieki.

Ostatni blok krótko omawia przyszłe badania. Veronique Timmerhuis mówi w nim o stanowisku ZonMw, Carrie Wegh o programie post-COVID, a Anske van der Bom omawia post-COVID Network Holland, program badawczy dotyczący infrastruktury wiedzy i sieci wiedzy specjalistycznej. Jest to uczący się system opieki zdrowotnej, w którym tworzony jest krąg zajmujący się tym, co robisz w praktyce, zbierasz z niego dane, uczysz się na ich podstawie i różnicujesz je, a następnie włącza się to do kolejnych wytycznych. Aby umowy, które zawieracie między sobą, zostały uwzględnione w systemie i ostatecznie usprawniły wszystkie formy badań i opieki w tej sieci. Nie mniej niż 38 organizacji jest stowarzyszonych z ponad 100 profesjonalistami.

Kilka badań wyraźnie wykazało, że pacjenci po przebyciu Covid-19 stanowią grupę niejednorodną. Istnieje tak duża różnica w mechanizmach, które mogą odgrywać rolę u pacjentów, że potrzebne są dalsze badania (bio)medyczne, aby ostatecznie opracować kilka możliwych metod leczenia odpowiadających mechanizmom i związanym z tym dolegliwościom. Kilka prezentacji pokazuje również, że brakuje roli koordynacyjnej w koordynowaniu opieki nad pacjentem, a jest ona wysoce pożądana.

Bart Dollekens wspomina ten dzień wraz z prelegentami i publicznością. Omawianych jest wiele różnych tematów: ochrona zdobytej wiedzy, dbałość o nieformalnych opiekunów, dzielenie się wiedzą między badaczami, kwestie etyczne związane z post-COVID, elastyczność pracodawców, współpraca między VWS i SZW, więcej pacjentek, znaczenie czystego powietrza, długi zestaw narzędzi COVID.

Na koniec nawiązano do pierwszego holenderskiego Dnia Długiego COVID, który przypada 1 kwietnia, podczas którego ponownie można wiele się dowiedzieć na temat Długiego Covid-19. To jest ciekawy i edukacyjny program dla specjalistów (para)medycznych ze wszystkich dyscyplin zajmujących się diagnostyką i opieką nad pacjentami z długotrwałą chorobą Covid-19 w Holandii. Program będzie obejmował sesje plenarne, sesje grupowe i będzie dużo miejsca na pytania i dyskusję.

Tutaj znajdziesz kilka publikacji naukowych z badań zaprezentowanych 7 marca:

• Appelman2024 Nature Comm
• Brus i wsp. (2023) – długotrwały wpływ COVID-19
• Gerritzen i wsp. (2023) – fenotypy PCC
• Chilunga FP i wsp. Różnice w częstości występowania, charakterze objawów i czasie trwania długiej migracji COVID. Regionalne czasopismo „Zdrowie w Europie” Lancet. 2023;29.
• NTR 2023-4- Post-COVID- E.Breedveld- Chory z wysiłku

Jesteśmy ciekawi, co sądzisz o sympozjum. Wypełnij formularz oceny, aby kolejna edycja była jeszcze lepsza. Nawet jeśli nie byłeś tam na żywo, ale oglądałeś później transmisję na żywo lub nagrania na tej stronie.

Z góry dziękuję!