Dzieci z długotrwałym COVID-19 podlegają usprawiedliwionej nieobecności. Lekarz młodzieżowy, znany również jako lekarz szkolny, jest osobą wyznaczoną do formułowania zaleceń w oparciu o konsultacje z rodzicami, uczniem, szkołą oraz wszelkie porady terapeuty zajęciowego. Oświadczenie dotyczące zdolności do pracy nie jest wymagane. Zdolność do pracy dziecka z długotrwałym COVID-19 może się znacznie różnić z dnia na dzień i z tygodnia na tydzień. Jeśli w oświadczeniu wskazano, że zdolność do pracy ma określony czas trwania, a u dziecka wystąpił nawrót choroby ( PEM ), pisemne oświadczenie dotyczące zdolności do pracy może postawić rodziców w trudnej sytuacji.
W przypadku obowiązku szkolnego wystarczające jest doradztwo oparte na opiniach lekarza prowadzącego, skoordynowane z dzieckiem lub młodą osobą, rodzicami, szkołą oraz, w razie potrzeby, w porozumieniu z lekarzami prowadzącymi i urzędnikiem ds. wagarów. Wspólnie można ustalić, czy i w jaki sposób możliwe jest przywrócenie odpowiedniego uczestnictwa w edukacji. Zobacz również porady dotyczące uczestnictwa w szkole po zniesieniu obostrzeń związanych z koronawirusem.
Lekarz młodzieżowy pracuje w zespole opieki zdrowotnej dla młodzieży i współpracuje z zespołem sąsiedzkim. W przypadku długotrwałej nieobecności z powodu choroby, szkoła kontaktuje się z młodzieżową służbą zdrowia (JGZ), a rodzice również mogą tam kierować pytania. Lekarz młodzieżowy jest zobowiązany do zachowania tajemnicy lekarskiej. W razie potrzeby lekarz młodzieżowy, za zgodą ucznia i rodziców, może zwrócić się o informacje do lekarza prowadzącego młodego pacjenta i/lub członka rodziny, który jest w trudnej sytuacji.
Termin „zdolność do pracy” nie zawsze jest jednoznacznie używany przez specjalistów w szkołach, placówkach opieki zdrowotnej dla młodzieży (JGZ) i szkołach obowiązkowych. W związku z tym często prowadzi do dyskusji. Z tego powodu niniejszy dokument został opracowany w celu wyjaśnienia roli JGZ w ocenie zdolności do pracy młodych ludzi zgłaszających chorobę.
